सामग्रीमा जानुहोस्
मार्गदर्शन

२०२६ मा एसियाली पुँजी फुकेटतिर किन दौडिँदैछ: नेपाली लगानीकर्ताका लागि संकेत

२०२६ मा एसियाली पुँजी फुकेटतिर किन दौडिँदैछ: नेपाली लगानीकर्ताका लागि संकेत
Photo: Diego F. Parra / Pexels
संक्षेपमा

तान्को जलडमरूमध्यको तनावले ताइवानी र चिनियाँ लगानीकर्तालाई जापान र थाइल्यान्डतिर धकेल्दैछ, र फुकेटमा भ्रान्तीको मूल्य र भाडा दुवै बढ्दैछ। नेपाली खरिदकर्ताका लागि यसको अर्थ के हो भन्ने कुरा यहाँ छ।

छोटो जवाफमा भन्नुपर्दा

ताइवान र चीनबाट डर र नियन्त्रणका कारण पुँजी बाहिरिँदैछ। यसको ठूलो हिस्सा जापान गइरहेको छ, तर उल्लेखनीय भाग थाइल्यान्ड, विशेषगरी फुकेटतिर मोडिएको छ। नतिजास्वरूप फुकेटमा जग्गा र भ्रान्तीको मूल्य, साथै भाडा आम्दानी पनि बढिरहेको छ, जसले ढिलो निर्णय लिने खरिदकर्तालाई महँगो पार्न सक्छ।

यो कुनै अस्थायी हल्ला होइन, संरचनागत परिवर्तन हो। जुन नेपाली परिवारले वर्षौंदेखि पैसा विदेशमा सुरक्षित राख्ने वा दोस्रो घर खरिद गर्ने सोच बनाइरहेका छन्, तिनका लागि यो प्रवृत्ति बुझ्नु जरुरी छ, किनभने फुकेटको बजार अहिले जुन गतिमा चलिरहेको छ, त्यसले 'पछि सोच्छु' भन्ने विकल्पलाई महँगो बनाउँदैछ।

निक्केई एशियाका अनुसार, मूलभूमि चीनका खरिदकर्ता जापानी बजारबाट पछि हट्दैछन्, र भूराजनीतिक जोखिमबाट बच्न खोज्ने ताइवानी खरिदकर्ताले त्यो ठाउँ लिँदैछन्। कमजोर येनले टोकियोका अपार्टमेन्ट अझै आकर्षक बनाइरहेको छ, तर सबै लगानीकर्ता पूर्वतिर मात्र हेरिरहेका छैनन्। ताइवान, हङकङ र मूलभूमि चीनबाट आउने पुँजीको ठूलो हिस्सा दक्षिणतिर, अर्थात् बैंकक, पटाया, र विशेषगरी फुकेटतिर बगिरहेको छ।

थाइल्यान्डमा पहिल्यै सक्रिय अन्तर्राष्ट्रिय लगानीकर्ताका लागि यसको प्रत्यक्ष असर देखिन थालेको छ: प्रिमियम प्रोपर्टीको प्रतिस्पर्धा बढ्दो, जग्गाको मूल्य उकालो, र भाडा दर पनि चढ्दो।

किन ताइवान र चीनबाट पुँजी बाहिरिँदैछ?

तान्को जलडमरूमध्य वरपरको भूराजनीतिक अस्थिरताले धनी लगानीकर्तालाई आफ्नो सम्पत्ति धेरै देशमा छरेर राख्न बाध्य बनाइरहेको छ। ताइवानी खरिदकर्ता द्वन्द्व बढ्ला भन्ने डरमा छन्, भने चिनियाँ लगानीकर्ताले पैसा विदेश लैजाने कुरामा बेइजिङको कडा नियन्त्रणको सामना गरिरहेका छन्। दुवै समूह स्पष्ट कानुनी संरचना र अनुमानयोग्य प्रतिफल भएको सुरक्षित ठाउँ खोजिरहेका छन्।

ताइवान संसारकै चौथो ठूलो विदेशी मुद्रा सञ्चिति ($570 अर्बभन्दा बढी) राख्ने देश हो, र त्यहाँको निजी पुँजीको उल्लेखनीय हिस्सा अहिले विदेशमा विविधीकरण खोजिरहेको छ। चिनियाँ खरिदकर्ताहरूले बेइजिङको पुँजी बहिर्गमन नियन्त्रण कडा भएसँगै जापानी प्रोपर्टी खरिद घटाएका छन्।

फुकेटमा किन यति धेरै एसियाली पुँजी आकर्षित भइरहेको छ?

बजार अनुमानअनुसार, फुकेटमा एसियाली खरिदकर्ता संलग्न कारोबारमा २०२६ मा वर्ष-दर-वर्ष २५-३०% वृद्धि दर्ज भएको छ। फुकेटले तीनवटा फाइदा एकैसाथ प्रदान गर्छ: दर्जनौं देशबाट प्रत्यक्ष उडान भएको अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल, वर्षभरि रहने पर्यटक माग, र सीमित जग्गा आपूर्ति जसले वास्तविक अभावको स्थिति सिर्जना गर्छ।

तुलनाका लागि, बैंकक दीर्घकालीन भाडामा लगाउनका लागि अझै आकर्षक छ, तर त्यहाँको भाडा प्रतिफल औसतमा ४-५% मात्र हुन्छ, जबकि फुकेटका भिलामा यो ६-८% पुग्छ।

२०२५ मा फुकेटले १ करोडभन्दा बढी विदेशी पर्यटक स्वागत गर्यो, जसले भाडा माग स्थिर राख्न सहयोग गरेको छ। ५ देखि १५ लाख थाई भाट (लगभग $१४०,००० देखि $४२०,०००) मूल्यको कन्डोमिनियमको माग विदेशी खरिदकर्ताबाट सबैभन्दा बलियो देखिएको छ। बाङ ताओ र लगुनामा जग्गाको मूल्य २०२५ मा १५-२०% ले बढेको छ।

भ्रान्तीको भाडा प्रतिफल र टोकियोसँगको तुलना

फुकेटमा भिलाको औसत भाडा प्रतिफल कठोर मुद्रामा वार्षिक ६-८% रहेको छ, जुन टोकियोको ३-४% भन्दा उल्लेखनीय रूपमा बढी हो। साथै, अमेरिकी डलरको तुलनामा थाई भाटको कमजोरीले डलर-आधारित लगानीकर्ताका लागि बजार प्रवेशको सीमा घटाइदिएको छ।

जापान भने पूरै प्रतिस्पर्धाबाट बाहिरिएको छैन। ठूलो संस्थागत पुँजीले अझै पनि टोकियो र ओसाकालाई प्राथमिकता दिन्छ, जहाँ तरलता र बजार पारदर्शिता उच्च छ। तर $२००,००० देखि $१० लाखसम्मको बजेट भएका निजी लगानीकर्ताले भने बढी प्रतिफल, न्यानो मौसम, र लगानीलाई जीवनशैलीसँग जोड्न सकिने सुविधाका कारण थाइल्यान्ड रोज्ने गरेका छन्।

थाइल्यान्डको कानुनी संरचना: विदेशीले के-के गर्न पाउँछन्?

थाइ कानुनअनुसार, विदेशीहरूले कुनै कन्डोमिनियम भवनको कुल क्षेत्रफलको ४९% सम्म फ्रिहोल्ड (पूर्ण स्वामित्व) मा राख्न पाउँछन्। भिलाजस्ता जग्गासहितको सम्पत्तिका लागि भने सामान्यतया दीर्घकालीन लिजहोल्ड संरचना (३०+३० वर्ष) प्रयोग गरिन्छ।

थाइल्यान्डको बोर्ड अफ इन्भेस्टमेन्ट (BOI) ले दीर्घकालीन लगानीकर्तालाई थप प्रोत्साहन दिँदै LTR भिसा विस्तार गरिरहेको छ, जसले १० वर्षसम्मको बसोबास अधिकार प्रदान गर्छ। यो सुविधाले फुकेटमा घर वा भ्रान्ती खरिद गरेर लामो समय बस्न चाहने नेपाली परिवारका लागि पनि एउटा व्यावहारिक विकल्प खोलिदिन्छ।

फुकेट बाहेक, खाडी क्षेत्र (गल्फ)बाट पनि पुँजी विविधीकरण तीव्र भइरहेको छ, जहाँ थाइल्यान्ड, बाली, जर्जिया, ओमान, र साउदी अरेबिया स्थिर प्रतिफल खोज्ने लगानीकर्ताका लागि रोजाइका विकल्प बनिरहेका छन्।

भूराजनीति र मूल्यबीचको सम्बन्ध

तान्को जलडमरूमध्य वा दक्षिण चीन सागरमा जतिपटक तनाव बढ्छ, त्यतिपटक तटस्थ देशहरूमा प्रोपर्टी सोधपुछको नयाँ लहर सुरु हुन्छ। थाइल्यान्ड, जसले कुनै सैन्य गठबन्धनमा नबसी सबैसँग सन्तुलित सम्बन्ध कायम राख्छ, सुरक्षित भूभागको रूपमा बुझिन्छ। यही धारणाले मूल्यलाई प्रत्यक्ष रूपमा माथि धकेल्छ।

बढ्दो एसियाली लगानीले कस्तो जोखिम ल्याउँछ?

मुख्य जोखिम भनेको मूल्य दबाब हो। जब ताइवानी र हङकङको पुँजीको लहर बजारमा छिर्छ, विकासकर्ताले सुरुवाती (launch) मूल्य नै बढाइदिन्छन्, र राम्रो स्थानका युनिटहरू छिट्टै बिक्छन्। यसैले, प्रि-सेल चरणमै कदम चाल्नु उपयुक्त हुन्छ, जहाँ मूल्य बजार दरभन्दा १०-१५% कम हुन्छ।

भ्रान्तीलाई भूराजनीतिक जोखिमविरुद्ध सुरक्षाकवचका रूपमा लिन सकिन्छ?

हो, र एसियाली लगानीकर्ताको व्यवहारले नै यो पुष्टि गर्छ। स्थिर कानुनी वातावरण भएको देशमा रहेको भौतिक सम्पत्ति, जसले कठोर मुद्रामा भाडा आम्दानी दिन्छ, मुद्रास्फीति र राजनीतिक उथलपुथलविरुद्ध सुरक्षाकवचको रूपमा काम गर्छ। यसमा सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण कुरा भनेको सम्झौताको संरचना सही राख्नु हो: कन्डोमिनियमका लागि फ्रिहोल्ड, र भिलाका लागि दीर्घकालीन जग्गा लिजहोल्ड (३०+३० वर्ष)।

फुकेटमा प्रोपर्टी हेर्न कसरी जाने?

सबैभन्दा प्रभावकारी तरिका भनेको ३-५ दिनको भ्रमण योजना बनाउनु हो। अनुभवी विशेषज्ञसँगै साइटमा गएर विभिन्न मूल्य श्रेणीका प्रोपर्टी दाँजेर हेर्दा सही निर्णय लिन सजिलो हुन्छ। थाइल्यान्ड सम्पत्ति जस्ता स्थानीय विशेषज्ञसँग सम्पर्क गरेर यस्तो भ्रमण योजना मिलाउन सकिन्छ।

२०२६ मा फुकेट बजार प्रवेशका लागि न्यूनतम बजेट कति चाहिन्छ?

गुणस्तरीय प्रोजेक्टमा स्टुडियो र साना अपार्टमेन्ट ३०-४० लाख थाई भाट (लगभग $८५,००० देखि $११५,०००) बाट सुरु हुन्छन्। ग्यारेन्टीड भाडा प्रतिफलसहितका व्यवस्थापित भिला भने १ करोड देखि १.२ करोड थाई भाट ($२८०,००० देखि $३४०,०००) बाट सुरु हुन्छन्। हालको पुँजी प्रवाहको गति हेर्दा यी आँकडा अझै बढ्दै जाने अपेक्षा गरिएको छ।

अन्तिम निष्कर्ष

एसियाली पुँजीको दक्षिणपूर्वी एसियातर्फको प्रवाह क्षणिक हल्ला होइन, यो संरचनागत परिवर्तन हो। ताइवान, हङकङ, र सिंगापुरका लगानीकर्ताले आफ्नो पोर्टफोलियो पुनर्संरचना गरिरहेका छन्, र फुकेटले त्यसको ठूलो हिस्सा तानिरहेको छ। थाइ बजारलाई गम्भीरतापूर्वक हेरिरहेका जोसुकैका लागि, हरेक ढिलाइको त्रैमासले माथिल्लो मूल्यमा प्रवेश गर्नुपर्ने बाध्यता ल्याउँछ।

स्रोत: Undersun Estate

थाइल्यान्डमा लगानी गर्ने योजना बनाइरहनुभएको छ? थाइल्यान्ड सम्पत्तिका विशेषज्ञहरूले तपाईंलाई उपयुक्त प्रोपर्टी खोज्न मद्दत गर्न सक्छन्।

बारम्बार सोधिने प्रश्न

फुकेटमा प्रोपर्टी लगानी अहिले सुरक्षित हो?

स्थिर कानुनी संरचना, स्पष्ट स्वामित्व नियम (कन्डोमिनियमका लागि ४९% फ्रिहोल्ड), र वर्षभरिको पर्यटक माग (२०२५ मा १ करोडभन्दा बढी विदेशी पर्यटक) ले फुकेटलाई एसियाली लगानीकर्ताका लागि तुलनात्मक रूपमा स्थिर विकल्प बनाएको छ, तर जस्तोसुकै लगानीमा जस्तै सम्पत्ति संरचना र विकासकर्ताको विश्वसनीयता जाँच्नु आवश्यक हुन्छ।

नेपालबाट थाइल्यान्डमा प्रोपर्टी किन्न सकिन्छ?

हो, विदेशीहरूले थाइ कानुनअनुसार कन्डोमिनियम भवनको ४९% सम्म भाग फ्रिहोल्ड (पूर्ण स्वामित्व)मा किन्न पाउँछन्। जग्गासहितका भिलाका लागि सामान्यतया ३०+३० वर्षको दीर्घकालीन लिजहोल्ड संरचना प्रयोग गरिन्छ। नेपाली नागरिकका लागि पनि यही नियम लागू हुन्छ।

फुकेटमा भाडाबाट कति प्रतिफल आउँछ?

फुकेटमा भिलाको औसत भाडा प्रतिफल कठोर मुद्रामा वार्षिक ६-८% रहन्छ, जबकि बैंककमा यो ४-५% र टोकियोमा ३-४% मात्र हुन्छ। यो अन्तरले नै धेरै एसियाली र अन्तर्राष्ट्रिय लगानीकर्तालाई फुकेटतिर आकर्षित गरिरहेको छ।

फुकेटमा प्रोपर्टी किन्न न्यूनतम कति पैसा चाहिन्छ?

गुणस्तरीय प्रोजेक्टका स्टुडियो र साना कन्डो ३०-४० लाख थाई भाट (लगभग $८५,००० देखि $११५,०००) बाट सुरु हुन्छन्, जबकि ग्यारेन्टीड भाडा प्रतिफलसहितका व्यवस्थापित भिला १ करोडदेखि १.२ करोड थाई भाट ($२८०,००० देखि $३४०,०००) बाट सुरु हुन्छन्।